Thuistraiteur... met een snufje Frankrijk
Ik ben opgegroeid in een gezellig middelgroot gezin in het fijne dorp Castricum (Noord-Holland). Lekker eten was belangrijk bij ons, de maaltijd was een echt gezinsgebeuren. Dat begon al in de door mijn moeder tot groentetuin omgebouwde achtertuin. Samen konden we uren in de keuken zijn en vulden daarmee al meteen de eerste voorwaarde in van lekker eten: de gezelligheid en het samenzijn. De maaltijd zelf herinner ik me ook als een sociaal brandpunt van de dag, een gelegenheid om 'elkaar tegen te komen'. Wij werden het gezin genoemd waar altijd zoveel mensen aan tafel zaten.
Eten, het bereiden en genieten ervan, is steeds belangrijker voor mij geworden. En dan niet alleen de dagelijkse zorg voor voedzaam en smakelijk eten voor mijn gezin (inmiddels ben ik zelf moeder en ja, ook mijn dochter assisteert mij vaak). Ik heb van eten mijn vak gemaakt; thuistraiteur.
Daarmee valt voor mij alles op zijn plaats. In Frankrijk, waar ik veel kom, is de traiteur aan huis heel gebruikelijk. Ieder dorp heeft er wel één van hoog niveau en het bijzondere is: die komt ook bij de mensen thuis. Niet alleen om af te leveren, maar ook om ter plekke te bereiden. Zo houdt de gastvouw tijd over voor haar gasten. Mijn droom is om dat idee in Nederland te importeren en mensen te laten genieten van de gezelligheid die eten met zich mee brengt!
![]()

